افراسياب: افسانه‌ می یاکه تاریخي شخص

تورکی خلقلر باش بابا سی 
الپ ېر تۉنگه – تورکي خلقلر باباکلانی
ایککنچی بؤلیم(2)
الپ ېر تۉنگه – توران خاقانی

قهرمان رجب او...

تورکی خلقلر باش بابا سی 
الپ ېر تۉنگه – تورکي خلقلر باباکلانی
بیرینچی بؤلیم(1)
الپ ېر تۉنگه – توران خاقانی
قهرمان رجب او

افلاطون

دربارۀ سازمان سیاسی جامعه ، افلاطون بارها ، مخصوصآ در دو کتاب بزرگ خود"جمهوری " و "قوانین" به تفصیل تمام سخن گفته ولی هستۀ مرکزی همۀ آن سخن ها این جملۀ معروف است :
" اگر در جامعه ها فیلسوفان زمامدار نشوند، یا زمامداران به راستی دل به فیلسوفان نسپارند ، و اگر فلسفه وقدرت سیاسی بایکدیگر توام نشوند...
بدبختی جامعه ها ، و بطور کلی بدبختی نوع بشر ، به پایان نخواهد رسید " دلیل این که این سخن در "جمهوری "برحسب اتفاق نیامده بلکه بیان کنندۀ اعتقاد واقعی افلاطون است ، این است که او در مشهورترین ومفصل ترین نامۀ خود که در اواخر عمر نوشته به نامۀ شماره هفت معروف است و وصیتنامۀ سیاسی او به شمار میرود همان مطلب را با عبارتی دیگر بیان کرده است که می گوید :
"برای اینکه حق فلسفه را ادا کرده باشم فاش می گویم که تنها فلسفه میتواند زندگی خصوصی واجتماعی آدمیان را سامان بخشد .بنابرین آدمیان وقتی از بدبختی رهایی خواهند یافت که یا فیلسوفان راستین زمامدار جامعه شوند ، یا کسانی که زمام امور جامعه را به دست دارند به فلسفه روی آورند ودر آن به اندازۀ کافی تعمق کنند "
این سخن در نظر نخست چنان شگفت انگیز می نماید که سبب شده است بسی کسان آرزو های افلاطون را در بارۀ سازمان سیاسی جامعه خیالی واهی بشمارند .ولی اگر هدفی را که افلاطون برای زندگی اجتماعی قایل است ، بشناسیم درآن باره داوری دیگر خواهیم کرد .فلسفۀ افلاطون برپایه اخلاق استوار است .
از کتاب افلاطون "جمهوری" .
باعرض حرمت عزیز فاریابی.

اؤن تورتینچی (14) فبرل اولوغ بابامیز ظهیرالدین محمد بابر شاه تولدینینگ ۵۳۲ - ایللیگی مناسبتی بیلن ، برچه دنیا ده گی تورک قوملرنی مباره ک باد ایته من .

کامران میرزا بابور میرزا نینگ اؤغلی

اؤن تورتینچی (14) فبرل اولوغ بابامیز ظهیرالدین محمد بابر شاه تولدینینگ ۵۳۲ - ایللیگی مناسبتی بیلن ، برچه نگیزنی مباره ک باد ایته من .
“بابورنامه” اسراری کلیتی 
ظهیرالدین محمد بابورنینگ “بابورنامه” اثرینی ادبیاتشناسلیکده ادیب باشیدن اۉتکزگن کونلر ایلنامه‌ سی صفتیده بهالشه‌ دی. اما شاعر — بابور شعریتی مولفنینگ ایچکی دنیاسینی بار شدّتی بیلن اۉقووچیگه یېتکزووچی نایاب معنوي خزینه دیر. بابور رباعیلریده هم عالم-جهان معنا افاده‌لنگن. اولر “بابورنامه” بیلن هماهنگ، اونی مضمونن تۉلدیره‌ دی. اگر بابور دوری، اوندن آلدینگی شاعرلر ایجادیده رباعي ژانریده عنعنوي عشق، عاشق و معشوق، اَیریم حاللرده اجتماعي مساله‌ لر قلمگه آلینگن بۉلسه، ظهیرالدین بابور رباعیلریده انسان ایچکی کېچینمه‌ لرینینگ رنگا-رنگ جلالری، اونینگ معمالری تېره‌ ن عکس اېتگنینی کۉره‌ میز. 
ظهیرالدین بابور طبیعتیده‌ گی حیاتدن امکان قدَر بهره‌مند بۉلیش، اونینگ گۉزه‌ للیگینی انگلش و نشیده‌ سینی سوریش عادتی کیشینی حیرتگه ساله‌ دی. 12 یاشیدن آت اوستیدن توشمسدن باباسی امیر تېمور سلطنتینی تیکلش اوچون کوره‌ ش آلیب بارگن، محاربه‌ لرده بۉلگن شخص بهار نشیده‌ سیدن هم بهره‌مندلیک بختینی تویه‌ دی: 
خاطرنی بهار فصلیده غشت آله‌ دور، 
کۉز نورینی رنگی لاله‌ یو دشت آله‌ دور.
خوش اولکی، دله‌ لرده یوروب شعر اېتسه،
بو فصلده‌ کیم لطیفو دلکش د له‌ دور.