اؤن تورتینچی (14) فبرل اولوغ بابامیز ظهیرالدین محمد بابر شاه تولدینینگ ۵۳۲ - ایللیگی مناسبتی بیلن ، برچه نگیزنی مباره ک باد ایته من .
“بابورنامه” اسراری کلیتی
ظهیرالدین محمد بابورنینگ “بابورنامه” اثرینی ادبیاتشناسلیکده ادیب باشیدن اۉتکزگن کونلر ایلنامه سی صفتیده بهالشه دی. اما شاعر — بابور شعریتی مولفنینگ ایچکی دنیاسینی بار شدّتی بیلن اۉقووچیگه یېتکزووچی نایاب معنوي خزینه دیر. بابور رباعیلریده هم عالم-جهان معنا افادهلنگن. اولر “بابورنامه” بیلن هماهنگ، اونی مضمونن تۉلدیره دی. اگر بابور دوری، اوندن آلدینگی شاعرلر ایجادیده رباعي ژانریده عنعنوي عشق، عاشق و معشوق، اَیریم حاللرده اجتماعي مساله لر قلمگه آلینگن بۉلسه، ظهیرالدین بابور رباعیلریده انسان ایچکی کېچینمه لرینینگ رنگا-رنگ جلالری، اونینگ معمالری تېره ن عکس اېتگنینی کۉره میز.
ظهیرالدین بابور طبیعتیده گی حیاتدن امکان قدَر بهرهمند بۉلیش، اونینگ گۉزه للیگینی انگلش و نشیده سینی سوریش عادتی کیشینی حیرتگه ساله دی. 12 یاشیدن آت اوستیدن توشمسدن باباسی امیر تېمور سلطنتینی تیکلش اوچون کوره ش آلیب بارگن، محاربه لرده بۉلگن شخص بهار نشیده سیدن هم بهرهمندلیک بختینی تویه دی:
خاطرنی بهار فصلیده غشت آله دور،
کۉز نورینی رنگی لاله یو دشت آله دور.
خوش اولکی، دله لرده یوروب شعر اېتسه،
بو فصلده کیم لطیفو دلکش د له دور.