|
uzbegim
ادبی فرهنگی تاریخی اجتماعی
| ||
|
کسل (هجویهه) Kasal (hajviya) – وا دریغ! ساغلیکده خۉرلیک یۉق، دېب شونی ایتهدیلر-ده! بېمار بۉلیب آش یېگندن، ساغ یوریب، تاش یا‘نگن، تۉنکه یارگنگه نیمه یېتسین؟! قاره سانینگنی قیرق اۉرهب، بورو سالیب بورهسه-ده، «غینگ» دېب نالیمهگن قییقیم اېدینگ، منه اېندی، چله بۉغیزلنگن تویهدهی بۉزلب، دردینگنی کیمگه ایتیشنی بیلمهی، یهلپهییب یاتیشینگ شو بۉلدی!.. اوه، جانیم-اې! قییقیم نینگ یاشی اېلّیک نینگ او یاغی، آلتمیش نینگ بو یاغیده. بېتی چاره تباقدهی یوم-یومهلاق همده قیپ-قیزیل. ایکّی یېلکهسیگه ایکّی آدم اۉتیرسه، بېملال کۉترهدیگن قوّتی بار. لېکن، یقینلری نینگ ایتیشیگه قرهگنده، ییگیرمه ییلدن بېری یېرده یاتگن کۉندهلنگ چۉپنی اېگیلیب آلگن بنده اېمهس. بو نینگ سببی – درد. ینه اونچه-مونچه اېمهس، عموماً، توزهلمهیدیگن، دارو تأثیر قیلمهیدیگن سورونکهلی درد. البته، دوالنگن، دۉختیرلرگه قرهتگن، لېکن فایدهسی بۉلمهگن. باشگه توشگننی کۉز کۉرهر، دېگنلریدهی، شو الپازده ناچارو ناتوان بۉلیب اۉتیرگنیگه هم ییگیرمه ییلدن آشیبدی. بیر کونی تومنگه پایتختدن اۉته بیلیمدان شفاکار کېلیپتی، دېگن خبرنی اېشیتگن قییقیم نینگ اۉغلی موتر بیلن باریب، اونی آوولگه آلیب کېلدی. پایتختلیک شیفکار بېمارنی او یاغیدن-بو یاغیگه اغدریب، تېکشیریب دېگنیدهی قرهب چیقدی-ده: – سیزنی، اساسهن، نیمه بېزاوته قیلهدی؟–دېگن سوالیدن قیی-قیم نینگ سۉز قاپی ییرتیلیب، دردینی داستان قیلیب، بیر باشدن سنهشگه توشیب کېتدی. – مېنی، اساسهن، بېزاوته قیلهدیگن درد نینگ باشی سنچیق،–دېدی قییقیم اینقیللب.—تانگ آتیب-آتمسیدن انه شو سنچیق اېنسه سویهگیمنی تېنگ ایکّیگه اجرهتیب، یېلکهمدن تۉغری تېشیب اۉتهدی-ده، باش مییه نینگ چپینی زیریللهتیب، آرقه مییهگه اۉتیب، اومورتقهدن پستگه آقی-ای-ایب توشیب، بېلنی زیریللهتیب، اوندن کېین مای بوکسهمنی زیر-قیرهتیب، تاس سویکنی دیریللهتیب، عاشق-ایلیک آرقهلی بالدیرنی بوریشتیریب، کېچگه باریب، تاوان نینگ اۉنگ تمانینی تیریشتیری-ای-ایب، چیقیب کېتهدی. اوه، وای جانیم، انه، باشلهدی ینه! – یاپیرهی؟! — دېدی شفاکار حیرتگه توشگن بیر حالتده. — بولرنی قندهی سېزهسیز؟! – نېگه سېزمهیین؟! اۉضمناً اۉتگننی اۉزیم سېزمهیمنمی؟! قۉی نینگدن بقه یوریب اۉتگندهی تنهنگ موزلب، سنچیق یېتگن جایینی سیمیللهتیب تورگندن کېین سېزهسن-ده! وای، جانیم، انه، باشلندی ینه! – قنی؟! سنچیق عیناً شو تابده قهېرگه کېلدی؟ – او حاضر اومورتقهدن اۉرمهلب اۉتیب، باشی تاس سویککه یقینلشدی، دُمی بېلده کېلیپتی. اوف جانیم-اې! انه! – اونده بو سنچیق ایلاندهی سودرهلهدیگن بیر نیمه اېکن-ده؟ – هه، خودّی شوندهی! تاپدینگ، النهیین! اۉزینگ هم بیلر اېکنسن دردینگنی درد بیلگنگه سۉیله، دېگنلریدهی، آدملر سېنی بېکارگه مهقتشمهگن اېکن. اوهه! وه! آه! – بوندن باشقه هېچ قهېرینگیز سنچمهیدیمی؟ – چیراغیم-آو، سنچیمهیدیمی دېگه نینگ نیمهسی؟! بوندهی سنهب چیقسهم، یالغیز شو تنهمده آلتمیش ایکّی دردیم بار اېکن! شوندن آلتمیش ایکّی تامیریمگه زهر ترقهلگن. حاضر، منه شو، ساپّه-ساغدهی اۉتیرگنیم نینگ اۉزیده، باشده سنچیق، قولاقده شنگیلللش، تیلده تیرسک، بوکسهده چیپقان، یېلکهده زرداب، بېلده باد، قارینده یېل، بویرهکده تاش، اۉتده سوو، تماقده شیش، تیشده قورت بار! – استهفیریللا، شونچه نرسهگه قندهی چیدهب اۉتیریبسیز؟!—دېدی شفاکار چینهکمیگه چۉچیب. – چیدمهگنده قۉلیمدن نیمه کېلردی؟! درد بېرگن بیر کون شفاسینيهم بېرر، دېب چیدهب اۉتیریبمن، ایلنهی. – طعامگه اشتها قلهی؟ – اشتهانی یۉقاتگنیمگه انچه بۉلدی. بیر تباق اېتنی ارنگ یېیمن. شوندهیهم او حلقومدن بیر ساعت، قیزیلاۉنگچدن بیر ساعتده اۉتیب، آشقازانده ینه پهلان ساعت یاتیب قالهدی. انه شوندن کېین اونی قۉزغهتیش اوچون اېرتهدن قاره کېچگچه کۉک چاینی کۉپکریدن چۉللب قَیتگن ای-غیردهی خۉریللهتیب سیمیرهمن-ده، اۉتیرهمن. کونده شو احوال. کسلگه عسل هم بېمزه تویولهدی، دېب جوده تاپیب ایتیلگن اېکن. – باشقه اعضالرینگیز قلهی؟ قان باسیمی، بۉغین، یورهک دېگنلریدهی... – اېه، بالهم-ه! اۉزینگ بیلیب سوال بېردینگ، کسلنی یهشیرسنگ ایسیتمهسی آشکار قیلهدی، دېگنلر. شونگه یهشیرمسدن ایتهی بۉلمهسه... اوه، وه، اۉه! مییهم لۉقیللهیدی، یورهگیم پۉقیللهیدی، باشیم ایلنهدی، تیلیم بایلنهدی، یېلکهم کېکهدی، قان باسیمیم آرتهدی، قیزیلاۉنگچیم بوریشهدی، حلقومیم قوریشهدی، برماقلریم دیریللهیدی، قباقلریم پیریللهیدی، ایچکلریم غوریللهیدی، تاووشیم خیریللهیدی، کفیم قیچیشهدی، تاوانیم اچیشهدی، آیاغیم آقسهیدی، ایلیگیم قهقشهیدی، تیزّه باستیرمهیدی، قارینده آش تورمهیدی... اوه جانیم! انه، باشلندی ینه! – اویقو قلهی، اویقو؟ – اویقو ناچار. بیرو بشرهمگه شپهلاق کېکیب یوبارمهگونچه اویغآنالمهیدیگن بۉلگنمن. شو اوخلهگنچه نهریاققه کېتوارمسهم دېب قۉرقهمن، چیراغیم! اوف جانیم! – ایچکی اعضالر نینگ ایشلشی بېزاوته قیلمهیدیمی؟ – بېزاوته قیلمهی بۉلهدیمی؟! قیلهدی. طلاقده جان، بویرهکده قان یۉق. قان تامیرلریم چۉزیلیب، قتقارین شیشگن، اۉن ایکّی برماقلی ایچک کیچرهیگن. – یا‘غ-اې؟! – هه، سۉرهگندن کېین، دردینگنی درد بیلگنگه سۉیله، دېگنلریدهی، سېنگه ایتیب توریبمن. درد کۉرمهگن اولیاگه سیغاینمس دېیدیلر... شونیسیگهیهم شوکر، بوندن هم بدتر بۉلیشی ممکن اېدی، اۉشهندن عصرهسین. شونچه کۉپ دردگه شفاکار هم «قیزیقیب» کېتدی شېکیلّی، بېمارگه قۉشیمچه سواللرنی قطارلشتیریب تشلهدی. تشقریدن قرهگنده بو یېرده آدم اناتومیسیدن بیری امتحان آلیب، بیری اونگه جواب بېرهیاتگنگه اۉخشهب کېتردی. – سویکلر قلهی؟ ایلیک، قبیرغه، اومورتقه دېگنلریدهی... – سویکلر چتاق. منه، بۉیین اومورتقه، آرقه اومورتقه، اینیقسه، بېل اومورتقه بیر-بیرلریگه یخشی اولنمهگن. اۉزیدن اۉزی قیسیرلب، غایچیرلب، گاهی-گاهیده، عموماً قیمیرلهتمهی قۉیهدی. کېین، اۉنگ تماندهگی تۉرتته، سۉنگدهگی بېشته قبیرغهم بیر-بیرلریگه تېگیب، غهچیر-غاوچیر قیلهدیگن بۉلگن. افتیدن، اۉرتهدهگی اېتنی سلگه اۉخشهگن بیر نیمه یېب قۉیگن. انه، انه، باشلندی ینه! وای، جانیم! – نیمه باشلندی، سنچیقمی؟ – شو-ده، وای جانیم-ه، نیزهدن بدتر سنچیلهدی-یه! – ینه قهېرلرینگیزده کمچینیکلرنی سېزهسیز؟ – بوتون تنهمده کمچینیکلرنی سېزهمن. اۉپکه، مثلاً، هوانی یخشی سۉرمهیدی، سۉرگن هوانی قَیتیب چیقرمهیدی. یورهک هم قاننی یخشی هَیدهمهیدی. بعضاً، بېش اۉن دقیقه تا‘ختهب هم قالهدی. شو یېرده شیفکار کولیب یوباردی. – کولمه، چیراغیم. دردلیگه کولیب بۉلمهیدی. اَیتماقچی، چپ قاووغیمده توز، اۉنگ قاووغیمده قوم بار. – آقسقال، اۉن بېش-ییگیرمه ییلدن بېری شفاکارلیک قیلیب، سیزدهگیده کومپلېکس کسلنی کۉرمهگن اېدیم. – اۉزیمهم سېزدیم، کسلیم نینگ اوندهی-بوندهی خشهکیمس — نایابلیگینی! وای جانیم، نیمهیهم دېردیم، شونیسیگهیهم شوکر، دېیمن-ده! قییقیم دردی نینگ نایابلیگیدن ممنون بۉلگنیچه، تۉشککه اغدریلیب توشدی. –اوه، جانیم-ه! سعید کېنجه حمېداو. قزاقچهدن مهمان اسلامقولاو ترجمهسی [ دوشنبه بیست و دوم تیر ۱۳۹۴ ] [ 14:19 ] [ داکترفاریابی ]
|
||
| [قالب وبلاگ : تمزها] [Weblog Themes By : themzha.com] | ||